Ik weet het niet, ik kan het niet, een gevoel van verwarring en machteloosheid. Stilvallen, verlamming, angst misschien. Over twijfel valt zo veel te zeggen, maar belangrijkste is misschien wel dat het echt heel onprettig voelt.

Juist in fases van een bewuste keus voor verandering en vernieuwing, is (zelf)twijfel soms actiever, of zelfs zeer sterk actief, aanwezig. Op andere momenten is het meer als een knagende ondertoon aanwezig. Een onzeker gevoel over een goede uitkomst. Hoe ongemakkelijk het ook kan voelen, zelftwijfel is een van die obstakels die ons naar meer zelfkennis kunnen leiden. Twijfelmomenten maak je zo tot onderdeel van het alchemistische proces van het leven en zijn zo slecht nog niet.

Twijfel heeft uiteraard alles te maken met keuzes maken. Het leven is een aaneenschakeling van keuzes maken. Meestal gebeurt dat snel en onbewust. In twijfelsituaties ben je je heel bewust van dat je een keus wil gaan maken. Dan worden allerlei gedachten actief. Tegengestelde gedachten of oneindige mogelijkheden spelen je parten. Keuze brengt een zekere verantwoordelijkheid met zich mee. En daarin zit een bepaalde kwetsbaarheid, naar jezelf of een ander, die we niet altijd zo maar aan durven te gaan.

Twijfel is iedereen bekend. Alhoewel sommige mensen er werkelijk een ware meester in lijken te zijn. Als ik aan iets nieuws begin, kan ik voor dat ik het door heb, ineens helemaal verdwaald raken in een gevoel van zinloosheid en zwaarte. Wat ben ik aan het doen?! Wat dacht ik wel… Terwijl ik daarvoor nog in een euforische vliegende start zat. Twijfel aan een keuze, vooraf of achteraf, twijfel over je kennis en vaardigheden, je aanpak, wat je moet doen, je inschattingsvermogen. Twijfel voelt onprettig, je energie is verdeeld en het is vaak vermoeiend. Daar kan je beter niet zinloos in blijven hangen.

Twijfel is op zichzelf echter helemaal niet negatief en heeft een zekere functie. Twijfel is in mijn ogen zelfs een hele goede manier om balans te houden en biedt bovendien veel kans om jezelf te leren kennen. Het biedt de ruimte om stil te staan bij aannames waar je mee leeft en kan heel helder maken of je wel aan het doen bent wat je echt wilt. De vraag is dus; hoe gebruik je het constructief.

In twijfel zit altijd een gebrek aan vertrouwen. Je bent bang een verkeerde keus te maken, dat je door een keus iets anders mist of iemand pijn of tekort doet of anderszins. Een risico van zelftwijfel is dat je belandt in een stroom van negatief denken. Of dat je afhaakt van een enorm goed idee. Belanden in een staat van overdenken is een andere valkuil. Je hoeft niet allerlei situaties te overdenken en af te wegen. Dat is een neiging van je ego-denk complex en is weinig effectief. Waar het om gaat, is dat je je zelf kent. Weet wat je denkt en wat je gelooft. Dat is de basis van richting geven.

Onderzoek van jouw twijfel biedt de kans om hier andere keuzes in te maken. Namelijk, kiezen voor andere gedachten en geloofsovertuigingen. Hoe eerder je je zelf onderschept in deze stroom van denken met bijgaande negatieve gevoelens, hoe beter. Twijfelmomenten zijn dus belangrijk. Met het kiezen van gedachten die bijdragen aan wat je wilt, geef je richting aan hoe je je leven wilt invullen en dat voelt wel goed. Je weet weer wat je aan het doen bent en waarom.

In boven gaande wordt eigenlijk al duidelijk wat er gebeurt bij twijfel. Je wordt gestuurd door bepaalde actieve gedachten. De verschuiving zien te maken naar je kern is de oplossing. Het stuk daartussen is de loutering van je valse overtuigingen. Er is voor alles een oplossing en jij hebt toegang tot die oplossing. Constructief met twijfel werken is dus je gedachtenprogramma herkennen en herformuleren. En verder vooral heel veel loslaten.

De meest voorkomende gedachten die op twijfelmomenten actief zijn, lijken op: ik kan het niet, ik weet niet hoe, ik verdien dit niet, ik mag dit niet willen, ik ben niet goed genoeg, ik doe het niet goed. Laat er 1 ding duidelijk zijn, je bent altijd goed genoeg om jouw droom, wens, voornemen, idee werkelijkheid te laten worden, je verdient het, je mag het en je kan het.
Hoe… ja dat is een ander verhaal. Dat mag je aan het leven overlaten en is vooral een kwestie van vertrouwen. Het is voor jou alleen belangrijk om te weten wie je wilt zijn en wat je wilt doen en bij zelftwijfel weet je dat niet.

Constructief je twijfel gebruiken betekent, dat je een manier verzint, die voor jou effectief is. Zo kan je twijfel onderdeel maken van je weg naar een zo optimaal mogelijk zelfmanagement. Iedereen zit natuurlijk in zijn eigen fase van ontwikkeling en realisatieproces. Ieder heeft ook een andere aard en neigt daarmee naar hele andere manieren en voorkeuren die voor hem of haar werken. Ik schets hieronder een manier die voor mij kan werken en waar je zelf je draai aan kan geven.

Soms is het genoeg het gevoel te onderscheppen (bewust worden), te neutraliseren en om te buigen naar weer nieuw momentum. Kortom, een oude denkgewoonte steekt de kop op, jij bent het je bewust en onderschept het op tijd en herstelt je focus. Dat is dan genoeg.

Op andere momenten is het nodig je zelf even goed aan te pakken en tot nadere inspectie over te gaan. Het kan zijn dat het een fase in je leven is, om gewoon even wat langer stil te staan bij jezelf. Belangrijkste is dat je uitkomt bij vertrouwen in de uitkomst en je niet in heel veel weerstand terechtkomt.

Ik, als verslaafde aan pen en papier, schrijf altijd van alles op. Mijn standaard vraag is: wat denk ik, wat voel ik. Ongecensureerd schrijf ik op wat ik denk en voel. Observeer jezelf, wees nieuwsgierig naar jezelf.
De overtuigingen / gedachten die actief zijn, zijn zinvol om onder ogen te komen. Jij leeft daar naar, ze scheppen jouw waarneembare realiteit. Ik kan nog steeds verbaasd zijn over wat ik in bepaalde situaties kan denken.

Ontlaadt vervolgens de gedachten van emotie als ze veel lading hebben en draai ze om naar de positieve polariteit.
Ik kan het niet wordt uiteraard: ik kan het.
Ik weet niet hoe wordt: op het juiste moment weet ik wat ik moet doen en doe ik het.
Herinner je zelf aan gezonde beweringen als; ik verdien het, ik ben het waard, ik heb de juiste vaardigheden en wanneer het nodig is, ontwikkel ik me verder etc. zoek passende beweringen voor jezelf door te voelen wat de woorden met je doen.
Ik schrijf dit ook op en lees het over. Als nodig vaker. Voel wat er staat geschreven en wat het met je doet. Opnieuw, wees nieuwsgierig en ontwikkel neutraliteit en compassie.
Tijd nemen voor dit proces is het meer dan de moeite waard.

Eindig met het gevoel van een bad in de oneindige liefde van source. Roep het gevoel op van vrijheid en gedragenheid door het leven. Voel vertrouwen in het leven. Herinner jezelf eraan dat er voor alles een oplossing is en dat die oplossing beschikbaar is voor jou. Oefen met het jezelf overgeven aan dat beeld. Dat je het vermogen hebt antwoorden te krijgen op je vragen. Daar gaat het uiteindelijk om. Dat je uitkomt in het gevoel van vertrouwen. Steeds weer. Voel de eenheid met het leven en adem dat diep in je hele systeem.
Voel zo diep mogelijke ontspanning en voel dat je weer iets hebt los gelaten.

EEN VAN MIJN SPIEKBRIEFJES:

Is dit gevoel geworteld in Angst of Vertrouwen? (Voel!!)

Ik vertrouw erop dat ik op het juiste moment weet wat ik wil doen (of zeggen, schrijven, maken…) en ik doe het

Ik heb vrede met het leven

Ik voel me Een met het leven

Ik voel de krachtige stroom van het leven oneindig door me heen stromen

Ik voel me gedragen en gesteund