Kort geleden zat ik achter de naaimachine toen ik de volgende zin binnenkreeg: What is leading you?
Ik stopte, schreef het op en ging bij mezelf na hoe ik achter de machine zat, met welk gevoel, in welke staat. Ik merkte een bepaalde verkramptheid in mezelf op. Het was een soort bezorgdheid over of het wel ging lukken wat ik aan het maken was. Ik werk meestal freestylend en weet dus niet of het gaat lukken. Ik moest lachen, waarom niet wat meer plezier erin dacht ik. Die verschuiving voelde ineens heel anders. Meer ontspanning en plezier dus. Mooi! Wat een goede richtingaanwijzer naar je staat van zijn op een bepaald moment.

Ik voegde daar even later zelf nog een vraag aan toe: Who is leading me? Want hoe vaak functioneer je vanuit de gedachtengang van een ander. Een ouder, sociaal acceptabel, maatschappelijk acceptabel, je kleine ik.
Enerzijds kan ik hier de keus maken om zelf de leiding te nemen. En bovendien vanuit de Ik die ik ook wil zijn. Mooie manier ter bewustwording van je perspectief in een bepaald moment

Boeiende vragen, die nog verder uitgediept kunnen worden. Maar ik vind ze vooral effectief voor een instant verschuiving en gewoon als goede oefening ter bewustwording en van de keuzevrijheid die je vervolgens hebt. Vooral als ik me wat onbestendig voel. Heel verhelderend om te weten of ik zelf aan het stuur zit en hoe ik wil bijsturen in mijn staat van zijn.