Voelend meebewegen

Er is voor ons continue begeleiding aanwezig. 24/7, op maat gemaakt. En toch leven wij veelal vanuit ons nauwe perspectief, onszelf forcerend.

Hoe kunnen we meer achteroverleunen en met de stroming van de rivier meebewegen. Dansend door het leven en met het leven. Vloeiend bewegen, op en neer. In de blijvende verbinding met ons hart, waar wij de liefdevolle koestering, warmte en volheid van het leven voelen.

Veilig, sprankelend, levendig.

Ontspanning en overgave zijn de sleutel tot dit gebied van harmonieuze trilling. Onze natuurlijke staat van zijn, waar we het leven diep kunnen ademen.

“De plek” waar we onszelf zijn. Onszelf niet meer veroordelen, maar weten aan te moedigen met liefde en zonder enige moeite. Waar we onszelf aanzetten om in natuurlijke beweging ons levenspad te gaan, met speelsheid en vertrouwen.

De warme veiligheid die er vanuit gaat is als een voedingsbodem waarop we kunnen groeien en bloeien. We vinden het in onszelf en de wereld om ons heen zal daar een afspiegeling van vormen. Niet andersom.

Die warme veilige plek die we zo vaak zoeken zijn we zelf. We hoeven er geen moeite voor te doen, dat is het gekke. Deze “plek” voelen heeft slechts een bereidheid nodig om het toe te laten, een overgave er in te zakken. Een loslaten van alles. Het loslaten van een geforceerde controle die je denkt te moeten handhaven om de boel te regelen.

Adem in en laat je achterover vallen. Stroom mee op de rivier. Dans met zachtheid en kracht de levensdans.

Basis vaardigheden

 

De vaardigheden om effectief richting te kunnen geven aan je eigen leven zijn logischerwijs van essentieel belang. Toch zie ik keer op keer dat dit fundament ontbreekt bij mensen. Men weet van alles en zoekt naar meer informatie om wat dan ook in zichzelf en over de wereld of hun vakgebied te verklaren. Veel mensen weten echt heel veel te vertellen. 

Te vaak blijft het bij kennis en wordt deze niet geïntegreerd.. Terwijl het daar toch om gaat. Om als mens te groeien, te evolueren is het van belang om werkelijke ervaringen te hebben. En dan bedoel ik niet dat je zoveel mogelijk gezien en gedaan moet hebben en laat zien dat je overal geweest bent. Het is geen competitie, het gaat over ECHTheid en aanwezigheid. 

De kennismaatschappij en de rol van technologie hierin draagt niet makkelijk bij aan natuurlijke integratie. We leven veel in ons hoofd en uiterlijke schijn en veel te weinig in verbinding met ons lichaam en onze natuur. Natuurlijk is hier veel meer bewustzijn in gekomen. Echter de afleiding door wat er om ons heen gebeurt en de misleiding daarin, blijft voor velen een pittige uitdaging. Onderscheidingsvermogen ontwikkelen is daarin noodzaak. 

Ik voelde vandaag dan ook de behoefte om aandacht te schenken aan de basis. Terug naar de basis is, in welke vorm dan ook, een prachtig gegeven. Eentje om met enige regelmaat even bij in te checken. Zolang je basis is gestoeld op een onechte werkelijkheid, dan krijgt je leven nooit de kwaliteit die je zoekt. 

1. De basis begint in een holistische benadering en de kunst van het kunnen uitzoomen. Geen enkel probleem kan worden opgelost op het niveau waarop het ontstaat, is simpelweg waar. Een van de basisvaardigheden is het altijd in het achterhoofd hebben van het grotere plaatje. Dit maakt je meteen los van je identificatie met de situatie waar je mee van doen hebt en waar je je in zou kunnen verliezen. Bovendien kan je vanuit deze staat veel gemakkelijker zonder oordeel waarnemen. Vanuit kosmisch perspectief accepteer je de goddelijke orde in alles. HOE je dit doet is een basisvaardigheid. 

2. In de basis komt het meeste neer op het onderscheid kunnen zien en maken tussen leven vanuit conditie of leven vanuit de levende oorspronkelijkheid. En dit ook voelend kunnen beleven. Want ja, we weten intussen wel dat we vanuit geconditioneerdheid en sociaal maatschappelijk programma leven. Maar hoe gaan we daar dan effectief mee om, wat betekent het in de praktijk om dit oude systeemprogramma los te laten? (Er even van uit gaande dat dit je keus is). HOE je dat doet is een basisvaardigheid. 

3. In het onderzoeken (waarnemen) van onze geconditioneerde persoonlijkheid en de identificatie daarmee, komen we de pijn tegen die daarmee gepaard gaat. HOE we omgaan met onze emoties, is een basisvaardigheid. 

4. Van wezenlijk belang in ons fundament is het steeds terug kunnen keren naar aanwezigheid in ons Koninkrijk, door velen gedefinieerd als het NU. De plek van diepe rust, veiligheid, vertrouwen, alle mogelijkheden, pure gelukzaligheid en een diep gevoelde verbondenheid met het leven. Het is wie je bent. HOE je daar komt, is een basisvaardigheid. 

5. Als de krachtige scheppers die we zijn, moeten we ons bewust zijn van de manier waarop we dat scheppen doen. Daarbij is de belangrijkste waarneming die je bij jezelf kunt doen: waar gaat mijn aandacht naar toe. Bewust worden van HOE jij bijdraagt aan de schepping is een basisvaardigheid.

Elke genoemde HOE is er niet om over te piekeren, te dokteren, te bedenken HOE DAN? Dat is de paradox die we overal tegenkomen in onze duale wereld. De menselijke persoonlijkheid wil weten HOE. Daar voorbij weet je wie/wat je bent en weet je dat er voor elke HOE een antwoord is. Het antwoord op de HOE komt met de bereidheid antwoorden te willen ontvangen. Dit betekent een openstellen voor een ruimere wijsheid en niet langer het oude te herkauwen door antwoorden te willen forceren uit het geconditioneerde denken.

Dit begint met de beslissing om RUIMTE te maken voor een andere benadering. Er bestaan genoeg modaliteiten om je te ondersteunen in elk proces. Waar ligt echter de grens om hier gebruik van te (blijven) maken en wanneer kan/ga je op eigen benen staan. Het leren op eigen benen staan is waar ik je in kan begeleiden. De meeste mensen blijven te lang buiten zichzelf zoeken, terwijl je gaandeweg steeds meer zult ontdekken dat je alle perfect op maat gesneden antwoorden toch echt in jezelf vindt. 

De basisvaardigheden zijn van toepassing op degenen in een overgangsfase van geconditioneerd leven naar oorspronkelijk leven. Hebben we eenmaal de connectie hersteld met het oorspronkelijke leven dan komen andere vaardigheden aan de orde. Waaronder het op verantwoorde wijze mee scheppen van de (nieuwe) wereld. 

Vanuit toepassing van de basisvaardigheden ontstaan een gezonde bodem om vanuit te creëren. Door een geïntegreerde ervaring van het individu in het grote geheel wordt geschapen met inachtneming van al het bestaande in het grote geheel, hetgeen dan automatisch in lijn is met het hoogste goed van alles in dat geheel. Het wordt een verantwoordelijkheid die je natuurlijkerwijs wilt nemen. Bewust niet herscheppen van het oude, is bewust bijdragen aan de evolutie van de mens. 

We stijgen uit boven het Kleine Ik en handelen en denken vanuit een (veel) ruimer perspectief. Dat heeft andere vormen. Voor nu is het voor het grootste deel van de mensen het belangrijkste om zo veel mogelijk los te laten. Het oude achter te laten en de bereidheid te hebben om open te staan voor een nieuwe, onbekende, maar veel natuurlijkere manier van vormgeven van ons leven. Een scheppen vanuit een gedegen verbinding met het levende principe in ons. 

Herstel van de kosmische balans

Wij vrouwen begrijpen van nature makkelijker wie wij als kosmische wezens zijn. Van nature vertrouwen wij op Weten en Zijn en hebben we niet de aard om voortdurend te willen analyseren en begrijpen. Dit is een mannelijk aspect dat WEL door vele vrouwen is toegeëigend. Hierdoor is de capaciteit tot overgave in vertrouwen meer op de achtergrond geraakt. We zijn gaan twijfelen omdat we gingen nadenken over iets vanzelfsprekends.

Willen wij vrouwen weer functioneren vanuit onze kracht en kunnen groeien en bloeien als ons echte zelf, dan is het raadzaam het onderscheid te kennen tussen wat ons is aangeleerd en afgeleerd vanuit de mannelijke structuren waarin we ons ontwikkelden. De dominantie van het mannelijke principe in de benadering van onszelf en het leven, heeft het evenwicht verstoord en zorgt voor ongewenste uitkomsten bij vrouwen EN mannen. Mannen en vrouwen hebben de taak elkaar te steunen en te versterken. Balans is de sleutel in alles.

Natuurlijk beginnen we in onszelf. En zoals bekend is de schaal doorgeslagen naar te veel mannelijke energie, is het nu de vrouwelijke kant van het bestaan wat al onze aandacht krijgt. De kwaliteiten van deze energie kennen, voelen en eren (=er naar handelen!) is nodig om de balans te herstellen.

Daarvoor moeten we herkennen wat mannelijke en vrouwelijke energie is en welke kwaliteiten dat heeft. Hoe voelt dat in ons lichaam en hoe ziet dat er in de praktijk uit.

De bereidheid om deze kwaliteiten te willen onderzoeken is het beste startpunt. Ontdekken IN jou wat iets betekent en te vertrouwen op wat je daar aantreft, is op zich al een eigenschap vanuit het vrouwelijke principe. Om een ingang te vinden in ons onderzoek, kunnen we ons een voorstelling maken van de kwaliteiten van de (oer)moeder en de grootmoeder. Voel hoe het voelt, de grenzeloze zorgzaamheid, voedend en koesterend, zacht en veilig…

Ik nodig je uit om net als ik, steeds dieper te gaan en te ontdekken wat het vrouwelijke principe allemaal omhelst. Vanuit die ontdekkingen kunnen we de kwaliteiten van het vrouwelijke principe neerzetten in deze wereld. Zo vindt herstel van de balans plaats en zullen wij, mannen en vrouwen, de uitkomsten zien die ons hart en ziel vervulling geven.

Loslaten

Angsten 

Loslaten is veel moeilijker dan ik mezelf wil doen geloven 

Ontkennen van ware gevoelens

Erkennen dat het soms toch echt niet leuk is allemaal 

Maar dan ook zomaar ineens weer wel heel erg leuk 

De constante beoordeling van de ervaring 

Mind mind mind 

Herkennen van de patronen die sterk heersen 

En hun invloed, voelbaar in mijn lichaam 

Accepteren wie ik ben, als dit menspersoon 

Grote IK hult kleine Ik in liefde en biedt een veilige setting  

De hulde is niet buiten mijzelf te vinden 

Mensen zijn te veel verward 

Opnieuw laat ik me verleiden af te dwalen in nostalgie 

De mind die me dingen laat voelen 

Maar niet zoals ze echt zijn 

Het heeft een graad van lekkerheid en ik snap de verslavingen waar de mens mee behebt is  

Hoe makkelijk jezelf af te laten glijden in deze emoties 

Een borrel erbij en hoppa, daar ga je 

Maar ik wil dat niet meer 

Ik wil echtheid 

Met een diepte en volheid van een onvergelijkbare aard 

Zonder pijn en gaten en rafels 

Warm, koesterend, vullend, gelukzalig 

Zacht, vloeiend, rijp 

Daar waar loslaten heel makkelijk is

Neem het niet zo persoonlijk

Wat als we eens anders kijken naar de conditioneringen met hun vervormingen, de situaties die we meemaakten, waar we met niet veel blijdschap aan terugdenken en alles wat dat doet met ons als persoon. Wat als we alles, gewenst of ongewenst, met een open hart verwelkomen en er bij voorbaat dankbaar voor kunnen zijn. Omdat we weten dat dit de ervaringen zijn waar het over gaat in het leven. Ze ons terug leiden naar de bron van vertrouwen en pure liefde.

Als de hele dag alles koek en ei zou zijn, zou dat dan de vervulling brengen die we graag ervaren? Natuurlijk is het heerlijk als de zaken vloeiend lopen, dat is prachtig en om volop van te genieten. Maar we weten dat deze ervaringen van succes en flow een onderdeel zijn van bepaalde natuurlijke cycli. Altijd hoog vliegen wordt saai.

Bij voorbaat de houding van het verwelkomen van je uitdagingen aannemen, geeft een prettige verschuiving die onnodig lang lijden voorkomt. Wanneer je het persoonlijke leven vanuit kosmisch perspectief leert benaderen, ontstaat deze verschuiving eigenlijk vanzelf. Omdat we vanuit een hoger punt van bewustzijn beter, tot zelfs heel makkelijk, kunnen relativeren en dingen in een veel gezonder perspectief zien.

Wanneer je echter (nog) niet vanuit dat hogere perspectief kunt waarnemen, zullen de uitdagingen van ons persoonlijke leven ons blijven vastzetten, in verwarring brengen en aardig wat pijn bezorgen. Het is goed om te weten dat dat niet nodig is en zeker niet de bedoeling is.

De bereidheid om je uitdagende situaties echt anders aan te gaan, ontstaat bij velen pas als de nood echt hoog is geworden. Tot dan functioneert de mens vaak vanuit gewoonte, accepterend dat het leven is zoals het is en dingen gaan zoals ze gaan. Pas in extreme situaties of vanuit een hopeloosheid vanwege eindeloos ploeteren is het een keer genoeg. Dan ontstaat er ruimte voor een andere aanpak.

Dit zien we ook in de wereld om ons heen op grote schaal. Hoe ver moet het komen dat het echt genoeg is voor jou?

We hebben niet geleerd onszelf op een gezonde manier te leiden door uitdagingen. Als we als kind wel de passende begeleiding hadden gehad dan worstelden we nu niet zoals we dat nu doen en zag de wereld er niet zo uit. Daar is het de hoogste tijd voor. Het begrijpen en erkennen dat een mensenleven er is voor de ervaring in het moment en wij onderdeel zijn van een groot lerend systeem, kan een opening zijn naar het anders benaderen van jouw persoonlijke leven. Het krijgt een plek in een groter geheel. Het gaat niet alleen om Jou.

Tegelijkertijd is het juist de unieke ervaring van jou als persoon waar het om gaat. Onszelf echter niet als iets losstaand ervaren werpt een andere blik op de situaties in je leven. Je kan er met gepaste afstand naar kijken en tegelijkertijd de menselijke kant ervan beleven en vanuit een groter plaatje de zin ervan zien.

Het zijn juist de ongewenste conditioneringen en situaties die onze perfecte wegwijzers zijn naar ons Zelf en ons op de weg brengen naar eigen autoriteit. De duistere, ongewenste kanten van het bestaan zijn de richtingaanwijzers naar de lichte, de prettige, de geheelde kant. Duisternis en zijn pijn integreren is heelheid voelen. Dankbaar zijn voor de functie die het duister heeft is dus zeer gepast.

Het zien van zo veel extreme duisternis om ons heen is gevolg van het grote wegcijferen van ons Zelf ten bate van een onderdrukkend systeem. Zo veel duisternis is er kennelijk nodig om ons wakker te schudden om te kiezen voor dat wat goed is naar de maatstaven van onze hart en ziel. Niet langer keuzes maken die voortkomen uit het aanpassen aan en (onbewust) gericht zijn op de goedkeuringen van anderen en het inpassen in het systeem. Dit is Zelf verloochening en brengt ons niet naar dat wat we voor onszelf en de wereld wensen.

Eerlijk durven zijn naar jezelf en de moed hebben om te gaan staan voor wat je hart en ziel je ingeeft, omvat ook het los durven laten van de aangename gemakzucht en ego bevrediging uit de oude vertrouwde wereld.

Pijn, lijden en je vervelende uitdagingen hebben een functie die niet puur persoonlijk zijn. Hecht je er niet aan, maar zie het voor wat het is. Geef jezelf de ruimte om de stroming van het leven toe te laten om jou te dragen. Je bent van nature perfect zoals je bent. Je bent precies wat de wereld nodig heeft en je bent precies waar je nu moet zijn.

Alles wat deze uitlatingen in jouw triggert is ego. De acceptatie vinden dat je onderdeel bent van iets groters en jouw persoonlijke Ik niet alles is waar het over gaat, is een uitdaging voor je ego die graag het belangrijkste is. Dit deel van je denken heeft begeleiding nodig om het vanuit een meer volwassen punt te kunnen ervaren.

Voel in stilte wie je bent, onder de lagen van gehechtheid. Je Zelf de ruimte geven. De tijd nemen om je te openen naar dat wat onder de oppervlakte van jouw persoonlijke Ik aanwezig is. Daar vind je persoonlijke vrijheid.

The space between…

Een knagend gevoel van ongerustheid, onzekerheid en twijfel, het is zeurderig aanwezig. Ik zit rond mijn menstruatietijd, opletten dus om niet te hard te verdwalen in de trucendoos van het denken. 

In deze staat weet ik dat er mind identificatie gaande is, mijn gedachtenprogramma zit aan het stuur. Mijn eerste bijsturing die ik altijd gebruik is naar mijn ‘inner peace’ staat. Het lukt me niet vandaag. Ik zit er dus al best diep in.  

Ik heb een speciaal notitieboek. Mijn wat denk ik / wat voel ik – boekje. Het werkt voor mij om te kijken welke wegen de gedachten allemaal gaan. Mijn manier van elkaar beter leren kennen. Ik gebruik deze vaak als ik niet los kan komen van negatieve gedachten of gevoelens.

Vandaag schrijf ik: 

Ik voel me wiebelig en huilerig. Ik weet niet goed wat ik wat te doen en er duwt iets dat zegt dat ik wel iets moet doen. Het wringt. Niks doen is tijd verliezen. Ben ik überhaupt wel goed bezig? Ik voel een lichte angst. Leef ik in een fantasie, wat denk ik eigenlijk wel? Er verandert helemaal niks en ik doe toch zo mijn best. Ik wil zo graag veranderingen zien. Tastbare veranderingen in mijn leefomstandigheden. Gaat het me wel lukken, kan ik het? Ik wil zo graag een ander leven. Al zo lang. Weg uit dit huis. Het voelt zo verdrietig en ik ben zo verdrietig over deze woonsituatie.  

Wat kan het denken toch ongelooflijk geloofwaardig en overtuigend zijn. Ze is zo enorm goed in wat ze doet, ze gelooft het zelf en verkondigt mij haar absolute waarheid. 

Maar voor mij als persoon zorgen deze gedachten voor lijden. Vooral als ik me er niet bewust van ben, er onnodig lang in blijf ronddwalen of erger. Als ik neutraal kijk naar wat er gaande is in mijn hoofd, is dit taal die niet bijdraagt aan goede sturing. En waarheid is het ook niet. 

Natuurlijk betekent dit niet dat ik me niet zo moet of mag voelen of denken, alles mag. Welke kracht geef ik het, dat is een effectieve vraag. 

Er is zo veel te zeggen over het denken, maar dat is nog meer voedsel voor het denken, dat gaan we niet doen. Als we een verschuiving willen maken naar persoonlijke vrijheid is het een belangrijke stap om de verslavende behoefte om altijd ergens iets van te willen zeggen of vinden, meer los te laten. Het denken krijgt dan een andere rol toegewezen. Een ondersteunende vervullende rol en niet een die ons onderuithaalt en ons onze krachten laat verspillen. 

Zolang wij niet de keus maken om voorbij dit denkcomplex te willen leven, blijven we slaaf en geketend aan een geconditioneerd gebruik van de gedachten. Vrijheid en het echte leven ligt voorbij de angst en kleinheid van dit denkende deel. Het vraagt de bereidheid om vertrouwde zaken los te laten en dat is precies waarom zo weinig mensen deze stap maken.  

Het lijden en de absurditeiten om ons heen zullen hun bijdrage wel leveren. En ook de evolutie van de mens heeft hier invloed op. Gaandeweg zullen als vanzelf steeds meer mensen groeien in bewustzijn. Het is bekend dat wanneer steeds meer mensen met bepaalde inzichten leven, dit via het veld van bewustzijn anderen beïnvloed. Maar waarom langer wachten terwijl je zelf de grens kan bepalen.

Hoewel het betreden van dit voor ons vrij onbekende terrein (vrij van onbewust geconditioneerd denken), de plek is waar we eigenlijk naar zoeken, blijven de meesten van ons er toch liever weg. Juist het onbekende is wat de stap zo lastig maakt, omdat hier ons veiligheidsgevoel wordt aangesproken. Onmiddellijk worden dan oude gedachtenpatronen actief om onze redder in nood te zijn. Het is simpelweg de aard van het denken. Een patroon die wij mensen zeer moeilijk weten te doorbreken en dan is de overtuigende kracht van de oude gedachten vaak sterker. 

Vasthouden aan veiligheid en zekerheid brengt ons niet in het onbekende land van Oz, de wondere wereld van Alice of de hemel op aarde. We hebben de sprong in het diepe nodig en het onder ogen komen van onze diepste angsten is de enige weg naar dat waar we werkelijk naar verlangen. 

Terugkijkend naar bovenstaande denken en voelen, weet ik dat het puur de oordelen zijn van mijn geconditioneerde denken die mij de gevoelens van verdriet, onzekerheid of twijfel geven. Deze manier van denken is geworteld in angst en niet in vertrouwen. Mijn essentie is altijd in vertrouwen, omdat het doorziet wat de aard van onze realiteit is. 

Pas in deze staat van zijn, kan je ruimte voelen. Ik kan afstand van mijn denken en voelen nemen en kijken naar wat er gebeurt. Zo lees ik het nog eens totdat Ik me niet langer identificeer met wat daar staat. Ik kan dieper ademhalen. Mijn lichaam ontspant meer. De identificatie verliest zijn kracht. 

Ik merk dat ik niet meer geloof in wat er staat en dat ik het niet kan. Natuurlijk kan ik het en ik ben ook heel goed bezig. Ik voel nog licht het gevoel van onzekerheid over het Hoe dan, maar ook die kan ik de ruimte geven. Er ontstaat genoeg ruimte om te verschuiven naar geloof. In een goede uitkomst en in mijzelf. Dat is de staat van zijn die je wilt voelen. De stille lege ruimte die tussen of onder of achter en zelfs in dat denken aanwezig is. Altijd aanwezig en altijd vredig en vrij.  

Alles is mogelijk, ik voel het weer.

Twijfel omvormen tot goud

Ik weet het niet, ik kan het niet, een gevoel van verwarring en machteloosheid. Stilvallen, verlamming, angst misschien. Over twijfel valt zo veel te zeggen, maar belangrijkste is misschien wel dat het echt heel onprettig voelt.

Juist in fases van een bewuste keus voor verandering en vernieuwing, is (zelf)twijfel soms actiever, of zelfs zeer sterk actief, aanwezig. Op andere momenten is het meer als een knagende ondertoon aanwezig. Een onzeker gevoel over een goede uitkomst. Hoe ongemakkelijk het ook kan voelen, zelftwijfel is een van die obstakels die ons naar meer zelfkennis kunnen leiden. Twijfelmomenten maak je zo tot onderdeel van het alchemistische proces van het leven en zijn zo slecht nog niet.

Twijfel heeft uiteraard alles te maken met keuzes maken. Het leven is een aaneenschakeling van keuzes maken. Meestal gebeurt dat snel en onbewust. In twijfelsituaties ben je je heel bewust van dat je een keus wil gaan maken. Dan worden allerlei gedachten actief. Tegengestelde gedachten of oneindige mogelijkheden spelen je parten. Keuze brengt een zekere verantwoordelijkheid met zich mee. En daarin zit een bepaalde kwetsbaarheid, naar jezelf of een ander, die we niet altijd zo maar aan durven te gaan.

Twijfel is iedereen bekend. Alhoewel sommige mensen er werkelijk een ware meester in lijken te zijn. Als ik aan iets nieuws begin, kan ik voor dat ik het door heb, ineens helemaal verdwaald raken in een gevoel van zinloosheid en zwaarte. Wat ben ik aan het doen?! Wat dacht ik wel… Terwijl ik daarvoor nog in een euforische vliegende start zat. Twijfel aan een keuze, vooraf of achteraf, twijfel over je kennis en vaardigheden, je aanpak, wat je moet doen, je inschattingsvermogen. Twijfel voelt onprettig, je energie is verdeeld en het is vaak vermoeiend. Daar kan je beter niet zinloos in blijven hangen.

Twijfel is op zichzelf echter helemaal niet negatief en heeft een zekere functie. Twijfel is in mijn ogen zelfs een hele goede manier om balans te houden en biedt bovendien veel kans om jezelf te leren kennen. Het biedt de ruimte om stil te staan bij aannames waar je mee leeft en kan heel helder maken of je wel aan het doen bent wat je echt wilt. De vraag is dus; hoe gebruik je het constructief.

In twijfel zit altijd een gebrek aan vertrouwen. Je bent bang een verkeerde keus te maken, dat je door een keus iets anders mist of iemand pijn of tekort doet of anderszins. Een risico van zelftwijfel is dat je belandt in een stroom van negatief denken. Of dat je afhaakt van een enorm goed idee. Belanden in een staat van overdenken is een andere valkuil. Je hoeft niet allerlei situaties te overdenken en af te wegen. Dat is een neiging van je ego-denk complex en is weinig effectief. Waar het om gaat, is dat je je zelf kent. Weet wat je denkt en wat je gelooft. Dat is de basis van richting geven.

Onderzoek van jouw twijfel biedt de kans om hier andere keuzes in te maken. Namelijk, kiezen voor andere gedachten en geloofsovertuigingen. Hoe eerder je je zelf onderschept in deze stroom van denken met bijgaande negatieve gevoelens, hoe beter. Twijfelmomenten zijn dus belangrijk. Met het kiezen van gedachten die bijdragen aan wat je wilt, geef je richting aan hoe je je leven wilt invullen en dat voelt wel goed. Je weet weer wat je aan het doen bent en waarom.

In boven gaande wordt eigenlijk al duidelijk wat er gebeurt bij twijfel. Je wordt gestuurd door bepaalde actieve gedachten. De verschuiving zien te maken naar je kern is de oplossing. Het stuk daartussen is de loutering van je valse overtuigingen. Er is voor alles een oplossing en jij hebt toegang tot die oplossing. Constructief met twijfel werken is dus je gedachtenprogramma herkennen en herformuleren. En verder vooral heel veel loslaten.

De meest voorkomende gedachten die op twijfelmomenten actief zijn, lijken op: ik kan het niet, ik weet niet hoe, ik verdien dit niet, ik mag dit niet willen, ik ben niet goed genoeg, ik doe het niet goed. Laat er 1 ding duidelijk zijn, je bent altijd goed genoeg om jouw droom, wens, voornemen, idee werkelijkheid te laten worden, je verdient het, je mag het en je kan het.
Hoe… ja dat is een ander verhaal. Dat mag je aan het leven overlaten en is vooral een kwestie van vertrouwen. Het is voor jou alleen belangrijk om te weten wie je wilt zijn en wat je wilt doen en bij zelftwijfel weet je dat niet.

Constructief je twijfel gebruiken betekent, dat je een manier verzint, die voor jou effectief is. Zo kan je twijfel onderdeel maken van je weg naar een zo optimaal mogelijk zelfmanagement. Iedereen zit natuurlijk in zijn eigen fase van ontwikkeling en realisatieproces. Ieder heeft ook een andere aard en neigt daarmee naar hele andere manieren en voorkeuren die voor hem of haar werken. Ik schets hieronder een manier die voor mij kan werken en waar je zelf je draai aan kan geven.

Soms is het genoeg het gevoel te onderscheppen (bewust worden), te neutraliseren en om te buigen naar weer nieuw momentum. Kortom, een oude denkgewoonte steekt de kop op, jij bent het je bewust en onderschept het op tijd en herstelt je focus. Dat is dan genoeg.

Op andere momenten is het nodig je zelf even goed aan te pakken en tot nadere inspectie over te gaan. Het kan zijn dat het een fase in je leven is, om gewoon even wat langer stil te staan bij jezelf. Belangrijkste is dat je uitkomt bij vertrouwen in de uitkomst en je niet in heel veel weerstand terechtkomt.

Ik, als verslaafde aan pen en papier, schrijf altijd van alles op. Mijn standaard vraag is: wat denk ik, wat voel ik. Ongecensureerd schrijf ik op wat ik denk en voel. Observeer jezelf, wees nieuwsgierig naar jezelf.
De overtuigingen / gedachten die actief zijn, zijn zinvol om onder ogen te komen. Jij leeft daar naar, ze scheppen jouw waarneembare realiteit. Ik kan nog steeds verbaasd zijn over wat ik in bepaalde situaties kan denken.

Ontlaadt vervolgens de gedachten van emotie als ze veel lading hebben en draai ze om naar de positieve polariteit.
Ik kan het niet wordt uiteraard: ik kan het.
Ik weet niet hoe wordt: op het juiste moment weet ik wat ik moet doen en doe ik het.
Herinner je zelf aan gezonde beweringen als; ik verdien het, ik ben het waard, ik heb de juiste vaardigheden en wanneer het nodig is, ontwikkel ik me verder etc. zoek passende beweringen voor jezelf door te voelen wat de woorden met je doen.
Ik schrijf dit ook op en lees het over. Als nodig vaker. Voel wat er staat geschreven en wat het met je doet. Opnieuw, wees nieuwsgierig en ontwikkel neutraliteit en compassie.
Tijd nemen voor dit proces is het meer dan de moeite waard.

Eindig met het gevoel van een bad in de oneindige liefde van source. Roep het gevoel op van vrijheid en gedragenheid door het leven. Voel vertrouwen in het leven. Herinner jezelf eraan dat er voor alles een oplossing is en dat die oplossing beschikbaar is voor jou. Oefen met het jezelf overgeven aan dat beeld. Dat je het vermogen hebt antwoorden te krijgen op je vragen. Daar gaat het uiteindelijk om. Dat je uitkomt in het gevoel van vertrouwen. Steeds weer. Voel de eenheid met het leven en adem dat diep in je hele systeem.
Voel zo diep mogelijke ontspanning en voel dat je weer iets hebt los gelaten.

EEN VAN MIJN SPIEKBRIEFJES:

Is dit gevoel geworteld in Angst of Vertrouwen? (Voel!!)

Ik vertrouw erop dat ik op het juiste moment weet wat ik wil doen (of zeggen, schrijven, maken…) en ik doe het

Ik heb vrede met het leven

Ik voel me Een met het leven

Ik voel de krachtige stroom van het leven oneindig door me heen stromen

Ik voel me gedragen en gesteund

De (informatie)bron

Over oneindige intelligentie en de op maat gesneden antwoorden.

***

Wat doe jij, wanneer je tegen iets aanloopt? Waar ga je op zoek naar antwoorden? Vraag je een vriend, collega, je huisarts, je moeder, googlen, speuren op YouTube, lees je nog een boek. Of trek je je terug in stilte en probeer je de zaak van allerlei kanten te bekijken, in overleg met de bronnen in jezelf.

Een antwoord op persoonlijke problemen of uitdagingen zoeken, is de juiste informatie proberen te vinden. Veel mensen zoeken naar antwoorden/informatie buiten zichzelf.

Met name in gezondheidskwesties. Ik vraag me dan altijd af of deze mensen geen vertrouwen kunnen voelen in de enorme oplossings- en helingskracht die ze zelf bezitten.

In mijn ogen is er een veel effectievere weg voor het vinden van persoonlijke oplossingen. En het mooie is, deze bron is oneindig en is altijd tot je beschikking. Je innerlijke leiding.

Buiten jezelf naar antwoorden zoeken is natuurlijk niks mis mee. Het is uiteindelijke allemaal hetzelfde veld. Het kan zelfs zeer nuttig zijn om je eigen beperkte zienswijze te stretchen en het kan fijn zijn om je situatie te kunnen delen met anderen.

En antwoorden zijn er natuurlijk te vinden. Het gevaar alleen dat op de loer ligt, is verlies van focus, misleiding en vertraging.

De informatie van buiten komt via bronnen die hun unieke print erop hebben achtergelaten, hun stempel erop hebben gedrukt. Het is de uitdrukking van andere individuen of een collectief. Dit stempel is gevolg van een bepaald perspectief, gevormd door de geloofsovertuigingen en aannames van dit mens of collectief.

Een van de verwarrende dingen van informatie van buiten is dat je het moet selecteren op waarheid. Het kost moeite om te onderscheiden welke informatie nuttig is en passend bij jouw ware zijn. Is de informatie juist voor jou.

Aangezien veel mensen op dit moment geen helder onderscheidingsvermogen hebben is het lastig onderscheiden of de bron (in een bepaalde mate) “vervuild” is. Klinkt een beetje zwaar, maar is wel duidelijk. Heb je genoeg helderheid van geest om te voelen of te weten of het waar Is. Past het bij jouw hoogste doel?

Een van de dingen die bronnen sterk vervuild hebben is, dat we als mensheid zo lang zijn voorgespiegeld dat we zelf geen macht hebben. Dat we afhankelijk zijn en dat angst normaal is. Dit beïnvloed nog steeds heel veel informatiebronnen en deze zijn dan ook geen goede input voor het komen tot de beste oplossing.

De meer effectieve weg die ik voorstel is het informatieveld binnen in jouzelf te verkennen. De oneindige informatiebron die alle antwoorden bevat. Het is de meest directe communicatielijn en volledig gericht op jouw hoogste goed. Zonder afleiding of mogelijke misleiding. Helemaal gericht op de expressie van jouw unieke echte zijn.

Het is een aansluiting van je onderbewustzijn op het grote alwetende veld. Via deze aansluiting komt precies de informatie binnen die je zoekt. Het is aan jou bewuste zelf de keus of je hier gebruik van maakt of niet. Leer je deze aansluiting kennen en gebruiken dan openen er als vanzelf deuren naar oplossingen

Hoe leren we deze lijn gebruiken ten goede van onszelf en het grote geheel.
Allereerst: Relax. Het is voor veel mensen een hele omschakeling om van de gewoonte van veel moeite doen voor iets, achterover te leunen en te ontspannen en informatie tot je te laten komen. Het vertrouwen in dit proces ontbreekt simpelweg. Ons wereldbeeld is gebaseerd op hard werken voor dat wat je wilt.

Er zit echter een verschil in hard werken in een ontspannen staat, met plezier en passie of hard werken in een bepaalde mate van verkramping. Een hele andere staat van zijn. Waarom is er zo veel stress? Men handelt vanuit verkramping. De overtuigingen die hierachter werkzaam zijn hebben hun wortels in angst en tekort.

Als we teruggaan naar het begin van dit verhaal, de vraag waar jij je informatie zoekt. Kijk dan eens naar de mate van ontspanning die aanwezig is in jezelf wanneer je op zoekt gaat en met welke intentie je de bron raadpleegt.

Ben je in oprecht vertrouwen dat je het juiste antwoord krijgt wanneer je je collega vraagt. Bel je je moeder in een ontspannen staat omdat je weet dat zij het antwoord gaat geven dat je zoekt of bel je in een staat van paniek, onrust en zoek je eigenlijk een uitlaat plek voor je emoties? Praat je met je collega voor het antwoord of wil je eigenlijk je mening kwijt over de baas of het bedrijf? Eerlijk, kijk eens zo neutraal mogelijk naar wat je gewoonte is. Geen oordeel.

Punt dat ik wil maken is dat veel mensen geen vertrouwen hebben in hun eigen oplossingsvermogen en snel buiten zichzelf gaan grijpen. De eigen macht wordt niet erkend. Hierbij ligt bovendien het gevaar op de loer dat drama wordt geactiveerd via de bronnen die de informatie verstrekken.

De verslaving aan drama onder de mensen is niet gering. Een bepaalde mate van aandacht vragen kan nog op de loer liggen, slachtofferschap wordt gevoed, afhankelijkheid, machtsmisbruik. Het in stand houden van deze dingen is zelfs (onbewust) belangrijker dan de oplossing zelf.

Wanneer je oprecht zoekt naar een ruimer perspectief, is de buitenwereld natuurlijk prima. Zolang je je focus kan houden. Via buiten raak je echter veel sneller verstrikt in zaken die er in essentie voor jou oplossing en expressie niet toe doen.

Het aanbod van informatie buiten ons is zo overweldigend dat focus houden gewoon echt heel lastig is. Je wordt snel gestuurd door impulsen van buitenaf. 

Het vat waar je uit tapt, wordt alleen maar voller en ontdekken wie je zelf bent, wat de juiste informatie is en hoe je je wilt uitdrukken wordt zwaar vertroebeld. Hierdoor kan je veel moeilijker tot een authentieke expressie komen.

Weet je hoe anders het voelt als je leeft vanuit de veronderstelling dat er altijd een antwoord is op al je vragen. Altijd een oplossing voor je probleem. Dat je voelt dat er altijd steun is.

Het durven vertrouwen hierop is alles wat er voor nodig is. Het voelt veilig, vredig, ontspannen, helder, licht, gelukzalig zelfs. Dit is de stroming van het leven die vrij door jou heen stroomt.

Zelf expressie is waar het over gaat in dit leven. Je unieke zelf vrij kunnen uitdrukken. Dat gaat niet met de onjuiste informatie.

De communicatielijn benutten die jou onvoorwaardelijk en oneindig voorziet van de nodige informatie zit in jouzelf. Het is de verbinding tussen jouw ziel, jouw bewustzijn en het grote weten, kosmisch bewustzijn, oneindige zelf, god, de bron.

Deze directe verbinding geeft geen onnodige ruimte aan drama en afleiding of misleiding. Deze bron stuurt ons continu antwoorden en richtingwijzers. Je kent ze wel. Je voelt een neiging om iets te doen, een opwelling, je weet iets.

Hoe vaak luister je hiernaar? En hoe vaak heb je actief gevraagd om antwoorden? Eigenlijk weet je alles al, alleen vertrouw je er niet op.

Je zelf continu herinneren aan deze bron in jezelf en er steeds meer vertrouwd mee raken opent nieuwe deuren naar een leven dat zijn basis heeft in vertrouwen. Vertrouwen in jezelf en in het leven. Een leven dat we ons niet eens voor kunnen stellen omdat we zo gewend zijn aan angst en tekort als motivator.

Je leert door deze verbinding je ware zelf steeds beter kennen. Want het is deze verbinding, de hereniging van jezelf met het grote geheel die je laat beseffen wie je bent en wat je rol als mens op aarde is.

Neem regelmatig de ruimte om te baden in dit veld van zuiverheid, liefde, rust, lichtheid en harmonie. Voel het! Ontspan en geef je over aan die dragende kracht. Zo de moeite waard om op ontdekking te gaan.

Een kosmisch manager, IK?

Ineens besef ik mij dat ik de baan als kosmisch manager heb aanvaard. In een flash moment heb ik de domeinnaam gekocht en de wp site aangemaakt.

En nu? 

Het laatste half jaar heb ik toeggegeven aan de onweerstaanbare drang te moeten schrijven. Ik had het gevoel dat ik daar iets mee moest.

Mijn relatie, met een belofte voor de rest van mijn leven, heb ik verbroken. Het klopte niet meer. De turbulentie was rijkelijk in zijn beloningen want nooit heb ik meer geleerd en geleefd als in deze jaren.

En nu voel ik me weer terug op koers. In mijzelf is iets opengegaan waar ik lang naar op zoek was. Ik voel vertrouwen, diep vertrouwen. En dus durf ik  toe te geven aan iets waarvan ik geen idee  heb hoe ik het ga doen.

Dus ook al weet ik volgens mij eigenlijk helemaal niet hoe je kosmisch moet managen, ik ga helemaal voor deze oproep. Ik stel me open, geef me over en ga er meesterlijk goed in worden.

Vrijheid, de essentie van wie we zijn

Het voelt ultra gelukzalig, diep ontspannen en vervuld. In volledige acceptatie van alles wat er is. Vrijheid voelt voor mij als een totale omarming van wie ik ben.

Vanuit dit gevoel wil ik zo veel mogelijk leven. ik ben in compleet vertrouwen en kan me volledig overgeven. Ik ben kristalhelder in wat ik wel en niet wil en weet welke stap ik zal nemen. Ik weet wat ik doe en waarom ik het aan het doen ben.

Het komt uit een direct weten dat heel anders voelt als weten vanuit aangeleerde kennis. Direct weten is zuiver en in lijn met alles wat ik ben.

Vrijheid is wat de meeste mensen nastreven. Ze zijn zich daar niet altijd bewust van en denken dat bepaalde spullen, situaties of misschien een locatie, is wat ze nodig hebben om vrij te zijn. De essentie van hun verlangen is echter altijd vrijheid. De spullen, locatie of situatie zijn de uitdrukking van jezelf en het verlangen er naar, de drijvende kracht achter verandering.

Dit vrijheidsgevoel ken ik diep in mijzelf heel goed, mijn hele leven al. Echter, functioneren in de buitenwereld voelde voor mij niet vrij.

Integendeel, het leven kon voelen als een gevangenis. De bron van vrijheid Zoals ik die in mij voelde, vertaalde zich niet naar de wereld zoals ik die buiten mij beleefde.

Ik heb me daardoor voor het grootste deel van mijn leven erg beklemd gevoeld, geremd en gefrustreerd over het gevoel “dat er niet uitkomt wat erin zit”.

Nu heb ik echter een punt bereikt waar op ik besef dat vrijheid een keus is en ik er elk moment van de dag de beschikking over hebt. Sterker nog ik Ben vrijheid.

Het voelt magisch, als in een film en met fasen heel onwerkelijk. Met tegelijkertijd honderd procent geloof en weten. Vanuit dit besef openen zich allerlei deuren om mijzelf uit te drukken in de werkelijkheid, precies zoals ik dat wil.

Nu is het mijn dagelijkse oefening om dit in praktijk te brengen. Om dit kerngevoel in alle aspecten van mijn leven te leven. Mijn essentie van vrijheid bewust te blijven, terwijl ik de rol van mens en individu vervul.

Ik ben nieuwsgierig op onderzoek naar de grenzen die ik mezelf heb opgelegd en naar de mogelijke waarnemingsgrenzen. En natuurlijk heel benieuwd naar de nieuwe werkelijkheden die er uit gaan ontstaan. Vol verwachting klopt mijn hart.