Vrijheid

Voelend meebewegen

Er is voor ons continue begeleiding aanwezig. 24/7, op maat gemaakt. En toch leven wij veelal vanuit ons nauwe perspectief, onszelf forcerend.

Hoe kunnen we meer achteroverleunen en met de stroming van de rivier meebewegen. Dansend door het leven en met het leven. Vloeiend bewegen, op en neer. In de blijvende verbinding met ons hart, waar wij de liefdevolle koestering, warmte en volheid van het leven voelen.

Veilig, sprankelend, levendig.

Ontspanning en overgave zijn de sleutel tot dit gebied van harmonieuze trilling. Onze natuurlijke staat van zijn, waar we het leven diep kunnen ademen.

“De plek” waar we onszelf zijn. Onszelf niet meer veroordelen, maar weten aan te moedigen met liefde en zonder enige moeite. Waar we onszelf aanzetten om in natuurlijke beweging ons levenspad te gaan, met speelsheid en vertrouwen.

De warme veiligheid die er vanuit gaat is als een voedingsbodem waarop we kunnen groeien en bloeien. We vinden het in onszelf en de wereld om ons heen zal daar een afspiegeling van vormen. Niet andersom.

Die warme veilige plek die we zo vaak zoeken zijn we zelf. We hoeven er geen moeite voor te doen, dat is het gekke. Deze “plek” voelen heeft slechts een bereidheid nodig om het toe te laten, een overgave er in te zakken. Een loslaten van alles. Het loslaten van een geforceerde controle die je denkt te moeten handhaven om de boel te regelen.

Adem in en laat je achterover vallen. Stroom mee op de rivier. Dans met zachtheid en kracht de levensdans.

Onze natuurlijke aard kennen

Omdat we de ware aard van onze natuur niet kennen, leven we vanuit aannames over onszelf zoals die ons zijn aangeleerd en functioneren we vanuit het zelfbeeld dat daaruit ontstaat. vaak op automatische piloot. Gaan we echter beter begrijpen wie/wat we zijn, dan zullen we heel anders met onszelf omgaan.

Hoe wij bijvoorbeeld denken over de werking en functies van het lichaam en onze plaatsing ten opzichte van het kosmische geheel, is bepalend voor hoe wij onszelf beleven. Maar wat als wat wij denken niet klopt. Zeker is dat “de gangbare visie” een te nauwe kijk op de zaak is.

Alle aspecten van wie/wat we zijn wordt steeds diepgaander onderzocht door mensen, zowel in wetenschappelijke kring als daarbuiten. Maar bewijs is feitelijk niet nodig. In onszelf kunnen wij op ontdekking gaan. Als je je er voor open stelt zal er steeds meer duidelijk zijn. Via deze weg is het zelfs zo dat de ervaring direct wordt. En dat is waar het in het leven over gaat.

Het ongeziene, zoals wij dat in onze wereld noemen, geeft vorm aan onze geziene/fysiek tastbare wereld. Dit deel van het bestaan is een onzeker element voor velen en wordt afgedaan als minder waardevol, relevant of minder of zelfs niet ECHT. Maar de ongeziene aspecten als gedachten, emoties of verbeelding beleven we toch als heel echt nietwaar? Het zijn juist de ongeziene elementen die ons tastbare leven vormgeven.

Het fysieke lichaam geldt als een brug tussen de geziene en ongeziene wereld. Om die reden is bewuste aanwezigheid in het lichaam zo belangrijk. Het lichaam is een communicatiemiddel. Niet alleen om via de bekende 5 zintuigen de uitwisseling te kunnen ervaren met de buitenwereld. Wanneer we de aandacht naar binnen richten, zullen we andere zintuigen ontdekken die ons meer kunnen vertellen over wie/wat we zijn en hoe we daarmee effectiever en aangenamer kunnen functioneren.

Het lichaam geeft continue signalen die voor ons als bewustzijn te duiden zijn. Op welke manier jij daarop reageert, is afhankelijk van jouw aannames, onder andere over de werking van het lichaam. Ziekte, pijn, emotioneel ongemak zijn signalen die iets vertellen over een situatie of de staat waarin je energetisch verkeerd ten opzichte van die situatie, hoe je erover denkt (overtuigingen) en voelt.

Onze natuurlijke aard reikt ver buiten een fysiek lichaam en de labels die wij onszelf toekennen. De rol die wij het lichaam toekennen vanuit een ander perspectief benaderen, zou ons veel leed besparen. Functioneren als mens vanuit een veel ruimer wereldbeeld zorgt natuurlijkerwijs voor meer stroming en vrije beweging in het energieveld. Hetgeen fysiek als prettiger wordt ervaren. Ziekte, pijn en ongemak op een (veel) ruimere manier duiden werkt heel bevrijdend.

Het lichaam is een mooi instrument om contact te maken met het grotere deel van jouw Zelf. Om te beginnen bijvoorbeeld via het hartcentrum de zielsverbinding kunnen ervaren. De ziel communiceert onder andere via passie, voelbaar als hartkwaliteiten als liefde en enthousiasme. Hoe vaak per dag geef je daar bewust aandacht aan? Van daaruit kunnen we onze ware identiteit nog verder verkennen.

Je beleeft je zelf altijd vanuit jouw wereldbeeld en het daaruit ontstane zelfbeeld (identificatie). We hebben vrije keus om ons eigen wereldbeeld te scheppen. Het zo bewust mogelijk kiezen voor wat het beste voor jou werkt is al een belangrijke stap in de richting van bevrijding.

Uiteraard blijven universele wetten van kracht. Maar waar ligt de grens van ons schepperschap en de mogelijkheden binnen die wetten? De meeste mensen zoeken die grenzen niet op en bewegen zich binnen hele nauwe parameters. Het zijn de verkenners die dit wel doen die het wereldbeeld en het gebruik van de wetten die daarin gelden onderzoeken op hun correctheid. Zij maken de weg vrij voor nieuwe inzichten die een steeds meer functioneren vanuit de natuurlijke staat voor de mensheid mogelijk maakt. Een taak achter de (zichtbare) schermen met grote betekenis.

Basis vaardigheden

 

De vaardigheden om effectief richting te kunnen geven aan je eigen leven zijn logischerwijs van essentieel belang. Toch zie ik keer op keer dat dit fundament ontbreekt bij mensen. Men weet van alles en zoekt naar meer informatie om wat dan ook in zichzelf en over de wereld of hun vakgebied te verklaren. Veel mensen weten echt heel veel te vertellen. 

Te vaak blijft het bij kennis en wordt deze niet geïntegreerd.. Terwijl het daar toch om gaat. Om als mens te groeien, te evolueren is het van belang om werkelijke ervaringen te hebben. En dan bedoel ik niet dat je zoveel mogelijk gezien en gedaan moet hebben en laat zien dat je overal geweest bent. Het is geen competitie, het gaat over ECHTheid en aanwezigheid. 

De kennismaatschappij en de rol van technologie hierin draagt niet makkelijk bij aan natuurlijke integratie. We leven veel in ons hoofd en uiterlijke schijn en veel te weinig in verbinding met ons lichaam en onze natuur. Natuurlijk is hier veel meer bewustzijn in gekomen. Echter de afleiding door wat er om ons heen gebeurt en de misleiding daarin, blijft voor velen een pittige uitdaging. Onderscheidingsvermogen ontwikkelen is daarin noodzaak. 

Ik voelde vandaag dan ook de behoefte om aandacht te schenken aan de basis. Terug naar de basis is, in welke vorm dan ook, een prachtig gegeven. Eentje om met enige regelmaat even bij in te checken. Zolang je basis is gestoeld op een onechte werkelijkheid, dan krijgt je leven nooit de kwaliteit die je zoekt. 

1. De basis begint in een holistische benadering en de kunst van het kunnen uitzoomen. Geen enkel probleem kan worden opgelost op het niveau waarop het ontstaat, is simpelweg waar. Een van de basisvaardigheden is het altijd in het achterhoofd hebben van het grotere plaatje. Dit maakt je meteen los van je identificatie met de situatie waar je mee van doen hebt en waar je je in zou kunnen verliezen. Bovendien kan je vanuit deze staat veel gemakkelijker zonder oordeel waarnemen. Vanuit kosmisch perspectief accepteer je de goddelijke orde in alles. HOE je dit doet is een basisvaardigheid. 

2. In de basis komt het meeste neer op het onderscheid kunnen zien en maken tussen leven vanuit conditie of leven vanuit de levende oorspronkelijkheid. En dit ook voelend kunnen beleven. Want ja, we weten intussen wel dat we vanuit geconditioneerdheid en sociaal maatschappelijk programma leven. Maar hoe gaan we daar dan effectief mee om, wat betekent het in de praktijk om dit oude systeemprogramma los te laten? (Er even van uit gaande dat dit je keus is). HOE je dat doet is een basisvaardigheid. 

3. In het onderzoeken (waarnemen) van onze geconditioneerde persoonlijkheid en de identificatie daarmee, komen we de pijn tegen die daarmee gepaard gaat. HOE we omgaan met onze emoties, is een basisvaardigheid. 

4. Van wezenlijk belang in ons fundament is het steeds terug kunnen keren naar aanwezigheid in ons Koninkrijk, door velen gedefinieerd als het NU. De plek van diepe rust, veiligheid, vertrouwen, alle mogelijkheden, pure gelukzaligheid en een diep gevoelde verbondenheid met het leven. Het is wie je bent. HOE je daar komt, is een basisvaardigheid. 

5. Als de krachtige scheppers die we zijn, moeten we ons bewust zijn van de manier waarop we dat scheppen doen. Daarbij is de belangrijkste waarneming die je bij jezelf kunt doen: waar gaat mijn aandacht naar toe. Bewust worden van HOE jij bijdraagt aan de schepping is een basisvaardigheid.

Elke genoemde HOE is er niet om over te piekeren, te dokteren, te bedenken HOE DAN? Dat is de paradox die we overal tegenkomen in onze duale wereld. De menselijke persoonlijkheid wil weten HOE. Daar voorbij weet je wie/wat je bent en weet je dat er voor elke HOE een antwoord is. Het antwoord op de HOE komt met de bereidheid antwoorden te willen ontvangen. Dit betekent een openstellen voor een ruimere wijsheid en niet langer het oude te herkauwen door antwoorden te willen forceren uit het geconditioneerde denken.

Dit begint met de beslissing om RUIMTE te maken voor een andere benadering. Er bestaan genoeg modaliteiten om je te ondersteunen in elk proces. Waar ligt echter de grens om hier gebruik van te (blijven) maken en wanneer kan/ga je op eigen benen staan. Het leren op eigen benen staan is waar ik je in kan begeleiden. De meeste mensen blijven te lang buiten zichzelf zoeken, terwijl je gaandeweg steeds meer zult ontdekken dat je alle perfect op maat gesneden antwoorden toch echt in jezelf vindt. 

De basisvaardigheden zijn van toepassing op degenen in een overgangsfase van geconditioneerd leven naar oorspronkelijk leven. Hebben we eenmaal de connectie hersteld met het oorspronkelijke leven dan komen andere vaardigheden aan de orde. Waaronder het op verantwoorde wijze mee scheppen van de (nieuwe) wereld. 

Vanuit toepassing van de basisvaardigheden ontstaan een gezonde bodem om vanuit te creëren. Door een geïntegreerde ervaring van het individu in het grote geheel wordt geschapen met inachtneming van al het bestaande in het grote geheel, hetgeen dan automatisch in lijn is met het hoogste goed van alles in dat geheel. Het wordt een verantwoordelijkheid die je natuurlijkerwijs wilt nemen. Bewust niet herscheppen van het oude, is bewust bijdragen aan de evolutie van de mens. 

We stijgen uit boven het Kleine Ik en handelen en denken vanuit een (veel) ruimer perspectief. Dat heeft andere vormen. Voor nu is het voor het grootste deel van de mensen het belangrijkste om zo veel mogelijk los te laten. Het oude achter te laten en de bereidheid te hebben om open te staan voor een nieuwe, onbekende, maar veel natuurlijkere manier van vormgeven van ons leven. Een scheppen vanuit een gedegen verbinding met het levende principe in ons. 

Neem het niet zo persoonlijk

Wat als we eens anders kijken naar de conditioneringen met hun vervormingen, de situaties die we meemaakten, waar we met niet veel blijdschap aan terugdenken en alles wat dat doet met ons als persoon. Wat als we alles, gewenst of ongewenst, met een open hart verwelkomen en er bij voorbaat dankbaar voor kunnen zijn. Omdat we weten dat dit de ervaringen zijn waar het over gaat in het leven. Ze ons terug leiden naar de bron van vertrouwen en pure liefde.

Als de hele dag alles koek en ei zou zijn, zou dat dan de vervulling brengen die we graag ervaren? Natuurlijk is het heerlijk als de zaken vloeiend lopen, dat is prachtig en om volop van te genieten. Maar we weten dat deze ervaringen van succes en flow een onderdeel zijn van bepaalde natuurlijke cycli. Altijd hoog vliegen wordt saai.

Bij voorbaat de houding van het verwelkomen van je uitdagingen aannemen, geeft een prettige verschuiving die onnodig lang lijden voorkomt. Wanneer je het persoonlijke leven vanuit kosmisch perspectief leert benaderen, ontstaat deze verschuiving eigenlijk vanzelf. Omdat we vanuit een hoger punt van bewustzijn beter, tot zelfs heel makkelijk, kunnen relativeren en dingen in een veel gezonder perspectief zien.

Wanneer je echter (nog) niet vanuit dat hogere perspectief kunt waarnemen, zullen de uitdagingen van ons persoonlijke leven ons blijven vastzetten, in verwarring brengen en aardig wat pijn bezorgen. Het is goed om te weten dat dat niet nodig is en zeker niet de bedoeling is.

De bereidheid om je uitdagende situaties echt anders aan te gaan, ontstaat bij velen pas als de nood echt hoog is geworden. Tot dan functioneert de mens vaak vanuit gewoonte, accepterend dat het leven is zoals het is en dingen gaan zoals ze gaan. Pas in extreme situaties of vanuit een hopeloosheid vanwege eindeloos ploeteren is het een keer genoeg. Dan ontstaat er ruimte voor een andere aanpak.

Dit zien we ook in de wereld om ons heen op grote schaal. Hoe ver moet het komen dat het echt genoeg is voor jou?

We hebben niet geleerd onszelf op een gezonde manier te leiden door uitdagingen. Als we als kind wel de passende begeleiding hadden gehad dan worstelden we nu niet zoals we dat nu doen en zag de wereld er niet zo uit. Daar is het de hoogste tijd voor. Het begrijpen en erkennen dat een mensenleven er is voor de ervaring in het moment en wij onderdeel zijn van een groot lerend systeem, kan een opening zijn naar het anders benaderen van jouw persoonlijke leven. Het krijgt een plek in een groter geheel. Het gaat niet alleen om Jou.

Tegelijkertijd is het juist de unieke ervaring van jou als persoon waar het om gaat. Onszelf echter niet als iets losstaand ervaren werpt een andere blik op de situaties in je leven. Je kan er met gepaste afstand naar kijken en tegelijkertijd de menselijke kant ervan beleven en vanuit een groter plaatje de zin ervan zien.

Het zijn juist de ongewenste conditioneringen en situaties die onze perfecte wegwijzers zijn naar ons Zelf en ons op de weg brengen naar eigen autoriteit. De duistere, ongewenste kanten van het bestaan zijn de richtingaanwijzers naar de lichte, de prettige, de geheelde kant. Duisternis en zijn pijn integreren is heelheid voelen. Dankbaar zijn voor de functie die het duister heeft is dus zeer gepast.

Het zien van zo veel extreme duisternis om ons heen is gevolg van het grote wegcijferen van ons Zelf ten bate van een onderdrukkend systeem. Zo veel duisternis is er kennelijk nodig om ons wakker te schudden om te kiezen voor dat wat goed is naar de maatstaven van onze hart en ziel. Niet langer keuzes maken die voortkomen uit het aanpassen aan en (onbewust) gericht zijn op de goedkeuringen van anderen en het inpassen in het systeem. Dit is Zelf verloochening en brengt ons niet naar dat wat we voor onszelf en de wereld wensen.

Eerlijk durven zijn naar jezelf en de moed hebben om te gaan staan voor wat je hart en ziel je ingeeft, omvat ook het los durven laten van de aangename gemakzucht en ego bevrediging uit de oude vertrouwde wereld.

Pijn, lijden en je vervelende uitdagingen hebben een functie die niet puur persoonlijk zijn. Hecht je er niet aan, maar zie het voor wat het is. Geef jezelf de ruimte om de stroming van het leven toe te laten om jou te dragen. Je bent van nature perfect zoals je bent. Je bent precies wat de wereld nodig heeft en je bent precies waar je nu moet zijn.

Alles wat deze uitlatingen in jouw triggert is ego. De acceptatie vinden dat je onderdeel bent van iets groters en jouw persoonlijke Ik niet alles is waar het over gaat, is een uitdaging voor je ego die graag het belangrijkste is. Dit deel van je denken heeft begeleiding nodig om het vanuit een meer volwassen punt te kunnen ervaren.

Voel in stilte wie je bent, onder de lagen van gehechtheid. Je Zelf de ruimte geven. De tijd nemen om je te openen naar dat wat onder de oppervlakte van jouw persoonlijke Ik aanwezig is. Daar vind je persoonlijke vrijheid.

Innerlijke leiding

Ik heb goede innerlijke leiding nodig 

Om mezelf te leiden door de duisternis van angst 

Om mezelf aan de hand te nemen om moedig door te gaan 

Om me te durven overgeven als ik het niet meer weet 

De gevoelens te voelen die pijn doen, die ik liever niet voel 

Om mezelf te bevrijden 

Voorbij afleiding en onderdrukking 

In dat gevoel van het grote onbekende te stappen 

Om te zijn

Op de plek van oneindige vrede, veiligheid en geluk 

In de grootsheid van wie ik ben

Een mens zijn in deze tijd vraagt van ons moed en eerlijkheid. Om voorbij te gaan aan de oude mis-leiding is het nodig om los te laten wat bekend en vertrouwd is. Het proces van alchemie, om de wijsheid te destilleren uit alle voorgaande ervaringen, is gebaad bij een gezonde leiding van jezelf. 

Die vind je in jezelf. Met de toewijding dit te willen. 

In de ontdekkingsreis naar wie en wat we zijn, vinden we nieuwe manieren van vorm geven aan ons leven. Vormen waarin we de connectiviteit van alles ervaren en het bewustzijn dat we zijn herkennen. Dat is helemaal anders. 

The space between…

Een knagend gevoel van ongerustheid, onzekerheid en twijfel, het is zeurderig aanwezig. Ik zit rond mijn menstruatietijd, opletten dus om niet te hard te verdwalen in de trucendoos van het denken. 

In deze staat weet ik dat er mind identificatie gaande is, mijn gedachtenprogramma zit aan het stuur. Mijn eerste bijsturing die ik altijd gebruik is naar mijn ‘inner peace’ staat. Het lukt me niet vandaag. Ik zit er dus al best diep in.  

Ik heb een speciaal notitieboek. Mijn wat denk ik / wat voel ik – boekje. Het werkt voor mij om te kijken welke wegen de gedachten allemaal gaan. Mijn manier van elkaar beter leren kennen. Ik gebruik deze vaak als ik niet los kan komen van negatieve gedachten of gevoelens.

Vandaag schrijf ik: 

Ik voel me wiebelig en huilerig. Ik weet niet goed wat ik wat te doen en er duwt iets dat zegt dat ik wel iets moet doen. Het wringt. Niks doen is tijd verliezen. Ben ik überhaupt wel goed bezig? Ik voel een lichte angst. Leef ik in een fantasie, wat denk ik eigenlijk wel? Er verandert helemaal niks en ik doe toch zo mijn best. Ik wil zo graag veranderingen zien. Tastbare veranderingen in mijn leefomstandigheden. Gaat het me wel lukken, kan ik het? Ik wil zo graag een ander leven. Al zo lang. Weg uit dit huis. Het voelt zo verdrietig en ik ben zo verdrietig over deze woonsituatie.  

Wat kan het denken toch ongelooflijk geloofwaardig en overtuigend zijn. Ze is zo enorm goed in wat ze doet, ze gelooft het zelf en verkondigt mij haar absolute waarheid. 

Maar voor mij als persoon zorgen deze gedachten voor lijden. Vooral als ik me er niet bewust van ben, er onnodig lang in blijf ronddwalen of erger. Als ik neutraal kijk naar wat er gaande is in mijn hoofd, is dit taal die niet bijdraagt aan goede sturing. En waarheid is het ook niet. 

Natuurlijk betekent dit niet dat ik me niet zo moet of mag voelen of denken, alles mag. Welke kracht geef ik het, dat is een effectieve vraag. 

Er is zo veel te zeggen over het denken, maar dat is nog meer voedsel voor het denken, dat gaan we niet doen. Als we een verschuiving willen maken naar persoonlijke vrijheid is het een belangrijke stap om de verslavende behoefte om altijd ergens iets van te willen zeggen of vinden, meer los te laten. Het denken krijgt dan een andere rol toegewezen. Een ondersteunende vervullende rol en niet een die ons onderuithaalt en ons onze krachten laat verspillen. 

Zolang wij niet de keus maken om voorbij dit denkcomplex te willen leven, blijven we slaaf en geketend aan een geconditioneerd gebruik van de gedachten. Vrijheid en het echte leven ligt voorbij de angst en kleinheid van dit denkende deel. Het vraagt de bereidheid om vertrouwde zaken los te laten en dat is precies waarom zo weinig mensen deze stap maken.  

Het lijden en de absurditeiten om ons heen zullen hun bijdrage wel leveren. En ook de evolutie van de mens heeft hier invloed op. Gaandeweg zullen als vanzelf steeds meer mensen groeien in bewustzijn. Het is bekend dat wanneer steeds meer mensen met bepaalde inzichten leven, dit via het veld van bewustzijn anderen beïnvloed. Maar waarom langer wachten terwijl je zelf de grens kan bepalen.

Hoewel het betreden van dit voor ons vrij onbekende terrein (vrij van onbewust geconditioneerd denken), de plek is waar we eigenlijk naar zoeken, blijven de meesten van ons er toch liever weg. Juist het onbekende is wat de stap zo lastig maakt, omdat hier ons veiligheidsgevoel wordt aangesproken. Onmiddellijk worden dan oude gedachtenpatronen actief om onze redder in nood te zijn. Het is simpelweg de aard van het denken. Een patroon die wij mensen zeer moeilijk weten te doorbreken en dan is de overtuigende kracht van de oude gedachten vaak sterker. 

Vasthouden aan veiligheid en zekerheid brengt ons niet in het onbekende land van Oz, de wondere wereld van Alice of de hemel op aarde. We hebben de sprong in het diepe nodig en het onder ogen komen van onze diepste angsten is de enige weg naar dat waar we werkelijk naar verlangen. 

Terugkijkend naar bovenstaande denken en voelen, weet ik dat het puur de oordelen zijn van mijn geconditioneerde denken die mij de gevoelens van verdriet, onzekerheid of twijfel geven. Deze manier van denken is geworteld in angst en niet in vertrouwen. Mijn essentie is altijd in vertrouwen, omdat het doorziet wat de aard van onze realiteit is. 

Pas in deze staat van zijn, kan je ruimte voelen. Ik kan afstand van mijn denken en voelen nemen en kijken naar wat er gebeurt. Zo lees ik het nog eens totdat Ik me niet langer identificeer met wat daar staat. Ik kan dieper ademhalen. Mijn lichaam ontspant meer. De identificatie verliest zijn kracht. 

Ik merk dat ik niet meer geloof in wat er staat en dat ik het niet kan. Natuurlijk kan ik het en ik ben ook heel goed bezig. Ik voel nog licht het gevoel van onzekerheid over het Hoe dan, maar ook die kan ik de ruimte geven. Er ontstaat genoeg ruimte om te verschuiven naar geloof. In een goede uitkomst en in mijzelf. Dat is de staat van zijn die je wilt voelen. De stille lege ruimte die tussen of onder of achter en zelfs in dat denken aanwezig is. Altijd aanwezig en altijd vredig en vrij.  

Alles is mogelijk, ik voel het weer.

“Inner Peace”, speelsheid en wijsheid van Kung Fu Panda

“Maybe it can – if you are willing to guide it, to nurture it, to believe in it.”

“You must let go of the illusion of control.”

Woorden van Master Oogway

Hoe kun je gaan leven vanuit innerlijke vrede (met jezelf)? Omdat vanuit innerlijke vrede alles mogelijk is, is het belangrijk daar wat licht op te schijnen. Misschien wat misverstanden erover uit de weg te helpen die verhinderen dat je de rust kan vinden.

Innerlijke vrede is een punt in jezelf van stilte, rust, leegte, kalmte, sereniteit en vrijheid.

Fijne woorden, die misschien al een prettig gevoel kunnen oproepen in jezelf. Functioneren vanuit dit gevoel of eigenlijk een staat van zijn, is simpelweg gezegd het meest prettig. Je voelt je gecentreerd, vrij, open (minded), om maar wat te noemen.

De gemiddelde mens leeft natuurlijk niet een groot deel van zijn dag vanuit deze staat. Ik natuurlijk ook niet en dat hoeft ook helemaal niet. Maar er wel heel erg vertrouwd mee zijn en waar nodig het snel kunnen vinden is een grote kans voor een prettig leven.

Deze staat van zijn is makkelijker te bereiken dan men vaak denkt. En toch ook weer niet.

In onze omgeving zijn vaak gigantisch veel prikkels aanwezig. De zintuigen draaien overuren en wij zijn daar zelf ook zeker schuldig aan door nog meer input toe te voegen door het gebruik van met name sociale media.

De vraag is dus allereerst, hoe belangrijk is het voor jou om deze staat van zijn toe te voegen aan jou leven? Meestal pas als de nood hoog wordt.

Zodra je stopt met alles wat je aan het doen bent een diepe ademhaling neemt ben je er eigenlijk al. Je schiet er alleen meteen weer uit. Je denken trekt de aandacht, misschien pijn of spanning in je lichaam. Het is dus zaak om dat korte moment te gaan verlengen.

Innerlijke vrede heeft niks te maken met de omstandigheden in je leven of hoe je denkt over jezelf. Innerlijke vrede is iets buiten tijd en ruimte en is de kern van ons bestaan. Het is er altijd en is onverstoorbaar.

In de Tao wordt vaak het woord cultiveren gebruikt. Ik vind dat een mooi concept. Wil je ergens iets moois van maken, van je leven bijvoorbeeld, dan is het aan jou om het te cultiveren tot iets moois. In het hermetisme noemen ze het alchemie, een term die mij ook aanspreekt. Het zijn mooie metaforen om dagelijks mee te werken.

Op deze manier is het, als je wilt leven vanuit innerlijke vrede, belangrijk om tijd, liefde en aandacht te geven aan het verblijven in deze staat van zijn. Feitelijk is het de verbinding met het leven zelf. De levende essentie van alles, God voor sommigen, Allah of Tao voor anderen. De toewijding die je daaraan hebt, bepaald ook hoe de uitkomst wordt van jouw cultivatie.

Zoals met alles in het leven, is een manier vinden die voor jou werkt het meest effectief. Die manier vind je als je de keus maakt voor toewijding. Maak het belangrijk. Probeer dingen uit en gebruik je verbeelding. Po is het perfecte voorbeeld van je eigenheid werkzaam laten zijn.

Wellicht heb je al van alles uitgeprobeerd, ben je gefrustreerd geraakt en heb je het zelfs opgegeven?

Maak er niet iets bijzonders of groots buiten jezelf van of denk dat het moet voldoen aan een bepaalde vorm. Het is (niet meer dan) je natuurlijke staat van zijn die bedekt wordt door heel veel afleiding.
Vindt dat terug, als een kleine kalme licht stip ergens in je buik of in je hartstreek. En langzaamaan met de toewijding die jij kan opbrengen, groeit deze stip uit tot een groot veld dat al je cellen doordringt en een mooi veld van rust en harmonie om jou heen vormt en verbonden is met het oneindige kosmische veld. Is dat niet een hele mooie basis om vanuit te leven?

(Hoe) leidt ik mezelf

Kort geleden zat ik achter de naaimachine toen ik de volgende zin binnenkreeg: What is leading you?
Ik stopte, schreef het op en ging bij mezelf na hoe ik achter de machine zat, met welk gevoel, in welke staat. Ik merkte een bepaalde verkramptheid in mezelf op. Het was een soort bezorgdheid over of het wel ging lukken wat ik aan het maken was. Ik werk meestal freestylend en weet dus niet of het gaat lukken. Ik moest lachen, waarom niet wat meer plezier erin dacht ik. Die verschuiving voelde ineens heel anders. Meer ontspanning en plezier dus. Mooi! Wat een goede richtingaanwijzer naar je staat van zijn op een bepaald moment.

Ik voegde daar even later zelf nog een vraag aan toe: Who is leading me? Want hoe vaak functioneer je vanuit de gedachtengang van een ander. Een ouder, sociaal acceptabel, maatschappelijk acceptabel, je kleine ik.
Enerzijds kan ik hier de keus maken om zelf de leiding te nemen. En bovendien vanuit de Ik die ik ook wil zijn. Mooie manier ter bewustwording van je perspectief in een bepaald moment

Boeiende vragen, die nog verder uitgediept kunnen worden. Maar ik vind ze vooral effectief voor een instant verschuiving en gewoon als goede oefening ter bewustwording en van de keuzevrijheid die je vervolgens hebt. Vooral als ik me wat onbestendig voel. Heel verhelderend om te weten of ik zelf aan het stuur zit en hoe ik wil bijsturen in mijn staat van zijn.

Twijfel omvormen tot goud

Ik weet het niet, ik kan het niet, een gevoel van verwarring en machteloosheid. Stilvallen, verlamming, angst misschien. Over twijfel valt zo veel te zeggen, maar belangrijkste is misschien wel dat het echt heel onprettig voelt.

Juist in fases van een bewuste keus voor verandering en vernieuwing, is (zelf)twijfel soms actiever, of zelfs zeer sterk actief, aanwezig. Op andere momenten is het meer als een knagende ondertoon aanwezig. Een onzeker gevoel over een goede uitkomst. Hoe ongemakkelijk het ook kan voelen, zelftwijfel is een van die obstakels die ons naar meer zelfkennis kunnen leiden. Twijfelmomenten maak je zo tot onderdeel van het alchemistische proces van het leven en zijn zo slecht nog niet.

Twijfel heeft uiteraard alles te maken met keuzes maken. Het leven is een aaneenschakeling van keuzes maken. Meestal gebeurt dat snel en onbewust. In twijfelsituaties ben je je heel bewust van dat je een keus wil gaan maken. Dan worden allerlei gedachten actief. Tegengestelde gedachten of oneindige mogelijkheden spelen je parten. Keuze brengt een zekere verantwoordelijkheid met zich mee. En daarin zit een bepaalde kwetsbaarheid, naar jezelf of een ander, die we niet altijd zo maar aan durven te gaan.

Twijfel is iedereen bekend. Alhoewel sommige mensen er werkelijk een ware meester in lijken te zijn. Als ik aan iets nieuws begin, kan ik voor dat ik het door heb, ineens helemaal verdwaald raken in een gevoel van zinloosheid en zwaarte. Wat ben ik aan het doen?! Wat dacht ik wel… Terwijl ik daarvoor nog in een euforische vliegende start zat. Twijfel aan een keuze, vooraf of achteraf, twijfel over je kennis en vaardigheden, je aanpak, wat je moet doen, je inschattingsvermogen. Twijfel voelt onprettig, je energie is verdeeld en het is vaak vermoeiend. Daar kan je beter niet zinloos in blijven hangen.

Twijfel is op zichzelf echter helemaal niet negatief en heeft een zekere functie. Twijfel is in mijn ogen zelfs een hele goede manier om balans te houden en biedt bovendien veel kans om jezelf te leren kennen. Het biedt de ruimte om stil te staan bij aannames waar je mee leeft en kan heel helder maken of je wel aan het doen bent wat je echt wilt. De vraag is dus; hoe gebruik je het constructief.

In twijfel zit altijd een gebrek aan vertrouwen. Je bent bang een verkeerde keus te maken, dat je door een keus iets anders mist of iemand pijn of tekort doet of anderszins. Een risico van zelftwijfel is dat je belandt in een stroom van negatief denken. Of dat je afhaakt van een enorm goed idee. Belanden in een staat van overdenken is een andere valkuil. Je hoeft niet allerlei situaties te overdenken en af te wegen. Dat is een neiging van je ego-denk complex en is weinig effectief. Waar het om gaat, is dat je je zelf kent. Weet wat je denkt en wat je gelooft. Dat is de basis van richting geven.

Onderzoek van jouw twijfel biedt de kans om hier andere keuzes in te maken. Namelijk, kiezen voor andere gedachten en geloofsovertuigingen. Hoe eerder je je zelf onderschept in deze stroom van denken met bijgaande negatieve gevoelens, hoe beter. Twijfelmomenten zijn dus belangrijk. Met het kiezen van gedachten die bijdragen aan wat je wilt, geef je richting aan hoe je je leven wilt invullen en dat voelt wel goed. Je weet weer wat je aan het doen bent en waarom.

In boven gaande wordt eigenlijk al duidelijk wat er gebeurt bij twijfel. Je wordt gestuurd door bepaalde actieve gedachten. De verschuiving zien te maken naar je kern is de oplossing. Het stuk daartussen is de loutering van je valse overtuigingen. Er is voor alles een oplossing en jij hebt toegang tot die oplossing. Constructief met twijfel werken is dus je gedachtenprogramma herkennen en herformuleren. En verder vooral heel veel loslaten.

De meest voorkomende gedachten die op twijfelmomenten actief zijn, lijken op: ik kan het niet, ik weet niet hoe, ik verdien dit niet, ik mag dit niet willen, ik ben niet goed genoeg, ik doe het niet goed. Laat er 1 ding duidelijk zijn, je bent altijd goed genoeg om jouw droom, wens, voornemen, idee werkelijkheid te laten worden, je verdient het, je mag het en je kan het.
Hoe… ja dat is een ander verhaal. Dat mag je aan het leven overlaten en is vooral een kwestie van vertrouwen. Het is voor jou alleen belangrijk om te weten wie je wilt zijn en wat je wilt doen en bij zelftwijfel weet je dat niet.

Constructief je twijfel gebruiken betekent, dat je een manier verzint, die voor jou effectief is. Zo kan je twijfel onderdeel maken van je weg naar een zo optimaal mogelijk zelfmanagement. Iedereen zit natuurlijk in zijn eigen fase van ontwikkeling en realisatieproces. Ieder heeft ook een andere aard en neigt daarmee naar hele andere manieren en voorkeuren die voor hem of haar werken. Ik schets hieronder een manier die voor mij kan werken en waar je zelf je draai aan kan geven.

Soms is het genoeg het gevoel te onderscheppen (bewust worden), te neutraliseren en om te buigen naar weer nieuw momentum. Kortom, een oude denkgewoonte steekt de kop op, jij bent het je bewust en onderschept het op tijd en herstelt je focus. Dat is dan genoeg.

Op andere momenten is het nodig je zelf even goed aan te pakken en tot nadere inspectie over te gaan. Het kan zijn dat het een fase in je leven is, om gewoon even wat langer stil te staan bij jezelf. Belangrijkste is dat je uitkomt bij vertrouwen in de uitkomst en je niet in heel veel weerstand terechtkomt.

Ik, als verslaafde aan pen en papier, schrijf altijd van alles op. Mijn standaard vraag is: wat denk ik, wat voel ik. Ongecensureerd schrijf ik op wat ik denk en voel. Observeer jezelf, wees nieuwsgierig naar jezelf.
De overtuigingen / gedachten die actief zijn, zijn zinvol om onder ogen te komen. Jij leeft daar naar, ze scheppen jouw waarneembare realiteit. Ik kan nog steeds verbaasd zijn over wat ik in bepaalde situaties kan denken.

Ontlaadt vervolgens de gedachten van emotie als ze veel lading hebben en draai ze om naar de positieve polariteit.
Ik kan het niet wordt uiteraard: ik kan het.
Ik weet niet hoe wordt: op het juiste moment weet ik wat ik moet doen en doe ik het.
Herinner je zelf aan gezonde beweringen als; ik verdien het, ik ben het waard, ik heb de juiste vaardigheden en wanneer het nodig is, ontwikkel ik me verder etc. zoek passende beweringen voor jezelf door te voelen wat de woorden met je doen.
Ik schrijf dit ook op en lees het over. Als nodig vaker. Voel wat er staat geschreven en wat het met je doet. Opnieuw, wees nieuwsgierig en ontwikkel neutraliteit en compassie.
Tijd nemen voor dit proces is het meer dan de moeite waard.

Eindig met het gevoel van een bad in de oneindige liefde van source. Roep het gevoel op van vrijheid en gedragenheid door het leven. Voel vertrouwen in het leven. Herinner jezelf eraan dat er voor alles een oplossing is en dat die oplossing beschikbaar is voor jou. Oefen met het jezelf overgeven aan dat beeld. Dat je het vermogen hebt antwoorden te krijgen op je vragen. Daar gaat het uiteindelijk om. Dat je uitkomt in het gevoel van vertrouwen. Steeds weer. Voel de eenheid met het leven en adem dat diep in je hele systeem.
Voel zo diep mogelijke ontspanning en voel dat je weer iets hebt los gelaten.

EEN VAN MIJN SPIEKBRIEFJES:

Is dit gevoel geworteld in Angst of Vertrouwen? (Voel!!)

Ik vertrouw erop dat ik op het juiste moment weet wat ik wil doen (of zeggen, schrijven, maken…) en ik doe het

Ik heb vrede met het leven

Ik voel me Een met het leven

Ik voel de krachtige stroom van het leven oneindig door me heen stromen

Ik voel me gedragen en gesteund

Veranderen

Verandering en wat praktische tips/inzichten in het proces. Hou vol!

Het niet weten waar te beginnen. Je wilt graag iets anders. Maar je ziet niet voor je, hoe je dat in godsnaam aan kan pakken. We zijn zo gewend aan de manier waarop alles gaat en aan de manier waarop we alles doen in ons leven, dat echt buiten de box denken voor veel mensen echt heel moeilijk is.

Logisch ook wel want het is onbekend terrein, dus hoe zou je je daar een voorstelling van kunnen maken.
Men fantaseert wel over een ander leven, ziet allerlei beelden voorbij komen van anderen met een levensstijl die heel aantrekkelijk lijkt. Je hebt zelf ook wel je beelden gecreëerd, maar ziet totaal geen weg naar die andere werkelijkheid.

Verandering betekent eigenlijk, veranderen wie je bent. Want de object wereld die we buiten ons ervaren is compleet het effect van jouw innerlijke zijn. Verandering in de buitenwereld, begint van binnen. Dus daar moet je uiteindelijk aan het echte werk. Echter, omdat buiten een uitkomst is van het binnenwerk, kan je het wel heel goed gebruiken om praktisch mee te werken.

Zo kan je indirect ook weer bewust worden van je denkpatronen.

Verandering omvat een aantal basis onderdelen:

Los durven laten wat je gewend bent. Je wilt iets nieuws dus zal je ook open moeten staan voor iets nieuws. Wat je gewend bent voelt vertrouwt en dat geeft een bepaalde rust. In de overgang naar een nieuwe staat van zijn (verandering!), ontstaat onrust en dat vinden veel mensen lastig. Het kan ze zelfs (faal)angstig maken. Allerlei oude denkpatronen worden aangeraakt die je doen twijfelen aan je keus voor iets nieuws en daardoor stranden veel goede voornemens. Dit is het klassieke kiezen voor settelen. De fase van verandering kan pittig zijn, dus weet wat je aan het doen bent (veranderen!) en waarom (je wilt het oude niet meer!) en hou vol.

Durf je over te geven aan god, spirit, the creator… Take a leap of faith is zo een prachtige uitdrukking! Leer beetje bij beetje te vertrouwen op en geloven in de onvoorwaardelijke steun van het Grote weten. Het is de bron van oneindige mogelijkheden. Het belangrijkste principe in het hele leven, datgene wat alles leven en vorm geeft, is het Goddelijke principe, de kracht achter alles, de kosmische intelligentie en deze stroomt door jou. Het heeft jou vorm en leven gegeven. Jij bestaat bij de gratie van God!!! Laat dit principe voor en door je werken. Als het alles wat bestaat in de oneindige kosmos vorm en leven kan geven, wie ben jij dan om niet op deze oneindige bron van support te vertrouwen? Baadt in dit oneindige bad van liefde en ondersteuning en leer vorm geven in samenwerking met deze power.

Luister naar ingevingen en geef hier ook gehoor aan. Begin gewoon ergens. Als je geen enkel idee hebt over in welk vat je je nieuwe (aspect van je) leven wilt gieten, vraag dan aan groot weten. Begin met kleine stappen. Ook al zie je niet hoe een ingeving met datgene wat je voor ogen hebt te maken heeft. Doe het, het een leidt tot het ander. Alles in het leven gaat over jouw unieke zelf uitdrukken. In welke vorm dan ook.

Ontspan. Voel het als een avontuur waar je enorm veel zin in hebt. Wees open en vol verwachting en verwondering. Dit is een staat van ontvankelijkheid en een staat van zijn waar het leven vrij kan stromen. Verkramping, angst, wantrouwen, weerstand, blokkeren de stroom van intelligentie en begeleiding waar je toegang tot hebt. In een staat van vertrouwen voel je je ontspannen, gesteund, goed, gewild en capabel, voel je liefde voor alles, vrij, gelukkig. Activeer deze gevoelens zo vaak mogelijk om jezelf er helemaal vertrouwd mee te laten zijn, als je normale staat van zijn. Het is tenslotte precies de toestand die je wilt bereiken met de vervulling van je dromen.

Stop met vergelijken. De wegen van anderen kunnen absoluut een grote inspiratie zijn, maar de weg van een ander is nooit de jouwe. Te veel met de ander bezig zijn blokkeert je visie over jezelf. Je beperkt jezelf hiermee. Het gaat om jouw unieke expressie. Zoek naar wat jou geluk geeft. Ga op onderzoek uit en vindt dat in de kleinste dingen. Maak het allemaal niet te groot. Alles gaat om simpelweg helemaal zijn wie jij echt bent. Jouw unieke zijn, is je grootste kracht. De buitenwereld is een automatische expressie van wie jij bent. Niemand weeft zijn web zoals jij, niemand ziet, hoort, denkt zoals jij. Jij bent bijzonder en jouw bijdrage doet ertoe en dat is genoeg.

Vindt de balans tussen Zijn en Doen. Ben je een echte doener, leer dan wat vaker stil te staan en andersom. Het leven is eb en vloed en de boog kan niet altijd gespannen staan. In stilte zit een enorme kracht. De maatschappij is totaal uit balans en is het slechtste voorbeeld voor een harmonieus leven. Er wordt veel te veel actie van mensen gevraagd en dat heeft zijn tol. Kijk om je heen, spreekt voor zich. Het gebrek aan stilte (letterlijk) breekt de mens op. In stilte maak je contact met je ware zijn en het grote Weten. Daar is de echte vervulling te vinden en vind je de antwoorden die je zoekt.

Train je mind. Doe alles wat in je vermogen ligt om je mind te trainen jou te ondersteunen in waar jij naar toe wilt. Dit is de allerbelangrijkste factor in creatie. Wordt de meester en niet de slaaf. Laat je gedachten geworteld zijn in vertrouwen en niet in angst. Vervang gedachten van tekort en mislukking van welke aard dan ook onmiddellijk als je ze opmerkt bij jezelf. Steeds meer en meer zul je een staat van zijn met bijbehorende focus creëren, die bijdraagt aan je gekozen richting.

Laat je niet afleiden en ontmoedigen door de objectwereld, de buitenwereld, de wereld zoals we die waarnemen met onze zintuigen. Wees geen slaaf van je zintuigen! De kracht zit hem in je vastberadenheid in wat jij in jezelf voor ogen hebt. Wat je buiten je ziet, hoort, waarneemt is effect, niet de oorzaak. Leer dat onderscheid kennen en neem zelf het stuur over. Twijfel, angst, onzekerheid blokkeren de stroom (het goddelijke principe, kosmische intelligentie) om datgene vorm te geven wat jij wilt. Geef je kracht niet weg aan het effect, maar benut de kracht die in de bron zit (van binnen).

We zijn gewoontewezens en leven naar onze routines. Kijk eens naar je dagelijkse patronen. Wat zijn jouw routines en passen deze bij datgene wat je voor ogen hebt. Vaak zijn er meerdere gedragsaspecten in jouw gewoonten die niet in lijn zijn met wat jij wilt. Soms staan ze zelfs haaks op wat jij wilt. Het is heel helpend als je gedrag gaat vertonen, dat past bij de nieuwe jij zoals jij dat voor je ziet. Natuurlijk is er hier sprake van want anders had je al wat je wilde. We willen dit, maar doen dat. Gedrag is een afspiegeling van ons denken. Ook in ons denken zijn we gewend aan dezelfde patronen. Omdat je denken aanpakken moeilijker is, is kijken naar je gedrag (de uitkomst van je denken) vaak een makkelijkere ingang.

Voor verandering heb je een nieuw zelfbeeld en wereldbeeld nodig. Dit ontstaat gaandeweg vanzelf en is natuurlijk een levenslang proces, maar je kan daarin ook bewust keuzes maken en sturen. Alles begint simpelweg bij geloven dat het kan. Dit is tegelijkertijd het moeilijkst want juist hierin liggen ook al je blokkades verborgen. Als je geloofde dat alles wat jij wenst kan, zou je nu alles hebben wat je wilt.

In welke toestand je ook bent, als je wilt veranderen, maak dan de keus voor verandering. Met het maken van een keus zet je een intentie. Dit is het begin van het sturen van energie in een bepaalde richting om daarmee vorm te geven. Het basisprincipe van creatie. Het leven is er om het beste in jou naar boven te halen en is er om jou in alles te steunen wat jij wilt. Wij hebben de kracht in ons om dat principe de ruimte te geven of om het te blokkeren. Kies!